Wyszukaj:
Strona główna  >  Artykuł  >  Firma  >  Kadry i płace  >  Płace, ZUS, podatki  >  Ubezpieczenia i podatki  >  Emerytury i renty
Stan prawny na: 2014-09-18

Wymuszona aktywność zawodowa do 67. roku życia

Data publikacji: 21.08.2012
Autor: Anna Abramowska

Od 1 stycznia 2013 r. w życie wejdzie nowelizacja ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zakładająca systematyczne wydłużanie wieku emerytalnego do 67 lat.

Stopniowy wzrost wieku emerytalnego 

Według nowelizacji zasad przechodzenia na emeryturę wiek emerytalny ma być co 4 miesiące podwyższany o miesiąc. W ciągu roku progi graniczne zmienią się zatem 3-krotnie. To oznacza, że co rok będziemy pracować o 3 miesiące dłużej. W sumie wiek emerytalny ma wzrosnąć do 67. roku życia. Obecnie panowie przechodzą na emeryturę w wieku 65 lat, a panie w wieku 60 lat. Pierwszym rocznikiem mężczyzn, który będzie pracował do 67 lat, jest 1953 r. Przejdą oni na emeryturę w 2020 r. Pierwszym rocznikiem pań, który przejdzie na emeryturę w podwyższonym wieku, będą kobiety urodzone w roku 1973. Zakończą one aktywność zawodową w roku 2040. Cały proces podwyższania wieku emerytalnego zakończy się w październiku 2040 r. – wtedy kobiety i mężczyźni urodzeni w październiku 1973 r. w tym samym momencie skończą 67 lat, a więc osiągną tzw. powszechny wiek emerytalny.

Nowe zasady przechodzenia w stan spoczynku dotyczyć będą również prokuratorów i sędziów. Oni także pracować będą do 67. roku życia. Bez zmian pozostaje jedynie wiek uprawniający do świadczeń o charakterze wygasającym, tj. do emerytur pomostowych i świadczeń kompensacyjnych nauczycieli. Nie zmieniają się również warunki nabywania prawa do świadczeń przedemerytalnych. Konsekwencją zmiany powszechnego wieku emerytalnego będzie natomiast wydłużenie okresu wypłaty tego rodzaju świadczeń, także tych przyznanych przed wejściem w życie tej nowelizacji

Wydłużenie ochrony przedemerytalnej tylko dla wybranych

Podwyższenie wieku emerytalnego ma bezpośrednie przełożenie na ochronę przedemerytalną zagwarantowaną w art. 39 KP. Przewiduje on ochronę trwałości stosunku pracy dla osób, którym brakuje czterech lat do emerytury. Osobom tym nie można wypowiedzieć umów o pracę bez względu na to, czy przyczyny tego wypowiedzenia dotyczą pracodawcy czy pracownika. 4-letni parasol ochronny to sztywny okres liczony jako lata kalendarzowe wstecz – poczynając od daty, w której osoba osiągnęła wiek emerytalny, jeżeli jednocześnie spełnia pozostałe przesłanki nabycia prawa do emerytury.

Jednak cztery roczniki kobiet i cztery roczniki mężczyzn nieco zyskają na nowelizacji. Zgodnie bowiem z przepisem przejściowym nowelizacji pracownicy, którzy 1.1.2013 r. będą objęci ochroną przedemerytalną, zachowają gwarancję etatu do czasu osiągnięcia nowego, wydłużonego wieku emerytalnego. Spokojnie do emerytury dopracują więc kobiety z roczników 1953–1956 i mężczyźni urodzeni w latach 1948–1951. Oni już teraz są chronieni przed zwolnieniem. Ich ochrona jedynie się wydłuży. W tej grupie najdłużej (bo 16 miesięcy więcej, czyli do kwietnia 2018 r. zamiast do grudnia 2016 r.), ale za to przynajmniej z gwarancją zatrudnienia – popracują panie urodzone w grudniu 1956 r. i panowie urodzeni w grudniu 1951 r.

„Grafiki” ochrony przedemerytalnej w firmach

Stopniowe wydłużanie momentu, w którym pracownicy będą mogli przejść na emeryturę, przysporzy jednak pracodawcom kolejnych obowiązków. Chodzi o kolejne roczniki – czyli panie z roku 1957 i lat następnych oraz panów z roku 1952 i z kolejnych roczników. Jeśli w toku uzgodnień międzyresortowych czy prac parlamentarnych nie zostaną wprowadzone zmiany w samym art. 39, pracodawcom przybędzie kolejny obowiązek – sprawdzania wieku emerytalnego dla każdego pracownika z osobna. Jeśli bowiem dojdzie do 3-krotnego wydłużenia wieku emerytalnego w ciągu każdego roku kalendarzowego, to pracodawca będzie musiał indywidualnie każdemu pracownikowi z osobna naliczać datę, w której wejdzie on w okres ochronny. Dopiero w październiku 2036 roku okres wyrówna się w stosunku do wszystkich pracowników. Do tego czasu ten wiek będzie obejmował każdorazowo zarówno lata, jak i miesiące. Co więcej, będzie się zmieniał co 4 miesiące, powodując, że kolejni pracownicy 3 razy w roku będą zyskiwać ochronę przedemerytalną.

Jeśli nie zmieni się przepis art. 39 KP, to docelowo pracownicy będą musieli przepracować 63 lata, by dostać się pod parasol ochrony przedemerytalnej. Taką aktywność zawodową będą musieli zachować wszyscy zatrudnieni urodzeni w październiku 1973 r.

 

To również może Ciebie zainteresować

  • Praca na stanowisku palacza a prawo do emerytury pomostowej

    Pracownica była zatrudniona na stanowisku robotnika gospodarczego przy pracach ciężkich, a obecnie na stanowisku palacza c.o. Czy pracodawca może wystawić jej zaświadczenie do ZUS, że wykonuje lub wykonywała pracę w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze? Pracownica stara się o emeryturę pomostową. 

    Porady
  • Czy czekają nas zmiany dotyczące Otwartych Funduszy Emerytalnych?

    Rezygnacja z oszczędzania w II filarze oraz możliwość wyboru wysokości odprowadzanej do OFE składki,  a także likwidacja losowania OFE – to kolejna propozycja zmian w zakresie oszczędzania na emeryturę.

    Aktualności
  • Wiek emerytalny i ochrona przedemerytalna - kalkulator

    Przepisy emerytalne uległy istotnej zmianie od 1 stycznia 2013 r., gdyż wiek emerytalny stopniowo będzie ulegał przedłużeniu - aż do ustalenia się na poziomie 67 roku życia - zarówno dla mężczyzn jak i dla kobiet (co cztery miesiące – nastąpi wydłużenie wieku o 1 miesiąc). Proces wydłużania wieku emerytalnego mężczyzn zaplanowano na okres do 2020 r. a kobiet do 2040 r. Z uwagi na wydłużanie wieku emerytalnego, stopniowo będzie się zmieniał wiek w jakim pracownik wejdzie w ochronę przedemerytalną. Ostatecznie będzie to wiek 63 lata zarówno dla mężczyzn jak i dla kobiet. Zanim to jednak nastąpi, wiek, w którym pracownikowi rozpocznie się okres ochronny będzie się różnił. Wpisz datę urodzenia i płeć - arkusz wskaże wymagany  powszechny wiek emerytalny oraz okres ochronny.
    Kalkulatory